پرش به محتوای اصلی

کمک برای به روز رسانی این صفحه

🌏

نسخه جدیدی از این صفحه موجود است اما در حال حاضر فقط به زبان انگلیسی است. برای ترجمه آخرین نسخه به ما کمک کنید.

ترجمه صفحه
انگلیسی را ببینید

اینجا هیچ اشکالی وجود ندارد!🐛

این برگه هنوز ترجمه نشده است. ما به عمد این برگه را فعلاً به زبان انگلیسی رها کرده‌ایم.

معرفی اتر

آخرین ویرایش: , Invalid DateTime
ویرایش صفحه

پیش‌نیازها

برای درک بهتر این صفحه،‌ توصیه می‌شود که ابتدا مقدمه‌ای بر اتریوم مطالعه شود.

ارز رمزنگاری‌شده چیست؟

ارزهای رمزنگاری‌شده واسطه‌ی تبادلی است که توسط یک دفتر کل مبتنی بر زنجیره‌ی بلوکی ایمن می‌شود.

واسطه‌ی تبادل هر چیزی است که به‌طور گسترده به‌عنوان پرداخت برای کالاها و خدمات پذیرفته می‌شود، و دفتر کل یک نگه‌دارنده‌ی داده است که تراکنش ها را پیگیری می‌کند. فناوری زنجیره‌ی بلوکی به کاربران این امکان را می‌دهد تا بدون اتکا به شخص ثالث قابل‌اعتماد برای نگهداری دفتر کل، تراکنش‌های خود را در دفتر کل انجام دهند.

اولین ارز رمزنگاری شده بیت‌کوین بود که توسط ساتوشی ناکاموتو خلق شد. از زمان عرضه‌ی بیت‌کوین در سال 2009، مردم هزاران ارز رمزنگاری‌شده را در زنجیره‌های بلوکی متعدد ساخته‌اند.

اتر چیست؟

اتر (ETH) ارز رمزنگاری‌شده‌ای است که برای بسیاری چیزها در شبکه‌ی اتریوم استفاده می‌شود. به طور ویژه اتر برای پرداخت هزینه تراکنش ها استفاده می شود و همچنین [بعد از ادغام] (upgrades/merge/)، اتر برای صحت سنجی و پیشنهاد بلاک جدید در شبکه اصلی استفاده می شود. اتر همچنین به‌عنوان شکل اصلی وثیقه در بازارهای وام‌دهی دیفای، به‌عنوان واحد حساب در بازارهای NFT، به‌عنوان پرداخت کسب‌شده برای انجام خدمات یا فروش کالاهای واقعی و موارد دیگر استفاده می‌شود.

اتریوم به توسعه‌دهندگان اجازه می‌دهد برنامه‌های غیرمتمرکز (dappها) ایجاد کنند که همگی دارای قدرت محاسباتی مشترک هستند. این استخر مشترک محدود است، بنابراین اتریوم به مکانیزمی برای تعیین اینکه چه کسی می‌تواند از آن استفاده کند نیاز دارد. در غیر این صورت، یک dapp می‌تواند به‌طور تصادفی یا به‌طور مخرب تمام منابع شبکه را مصرف کند، که باعث می‌شود دسترسی دیگران به آن مسدود شود.

ارز رمزنگاری‌شده اتر از مکانیزم قیمت‌گذاری برای قدرت محاسباتی اتریوم پشتیبانی می‌کند. هنگامی که کاربران می‌خواهند تراکنش انجام دهند، برای آنکه تراکنش آنها در زنجیره بلوکی شناسایی شود، باید اتر بپردازند. این هزینه‌های استفاده به‌عنوان هزینه‌های گاز شناخته می‌شوند، و هزینه گاز به میزان توان محاسباتی موردنیاز برای اجرای تراکنش و تقاضای گسترده به شبکه برای محاسبه‌ی توان محاسباتی در آن زمان بستگی دارد.

بنابراین، حتی اگر یک dapp بداندیش یک حلقه بی‌نهایت ارسال کند، تراکنش تا زمان مصرف اتر تمام می‌شود و خاتمه می‌یابد و به شبکه اجازه می‌دهد به حالت عادی بازگردد.

به‌کار بردن اتر و اتریوم به‌جای یکدیگر متداول است — وقتی مردم به «قیمت اتریوم» اشاره می کنند، به قیمت اتر اشاره می‌کنند.

استخراج اتر

استخراج فرایندی است که در آن اتر جدید در دفتر کل اتریوم ایجاد می‌شود. پروتکل زیربنایی اتریوم اتر جدید را ایجاد می‌کند و امکان ایجاد اتر برای کاربر وجود ندارد.

زمانی که یک استخراج‌گر یک بلوک را در زنجیره‌‌ی بلوکی اتریوم ایجاد می‌کند، اتر ساخته می‌شود. این پروتکل به عنوان مشوقی برای استخراج‌گرها، در هر بلوک یک پاداش را اعطا می‌کند و آدرس حساب تعیین‌شده توسط استخراج‌کننده‌ی بلاک را افزایش می‌دهد. پاداش بلوک در طول زمان تغییر کرده است و امروز 2 اتر در هر بلوک است.

سوزاندن اتر

علاوه بر ایجاد اتر از طریق پاداش‌های بلوک، اتر می‌تواند توسط فرایندی به نام «سوزاندن» از بین برود. وقتی اتر می‌سوزد، برای همیشه از چرخه‌ی زنجیره خارج می‌شود.

سوختن اتر در تمام تراکنش‌ها روی اتریوم رخ می‌دهد. وقتی هزینه تراکنش کاربران پرداخت می شود، یک هزینه پایه با توجه به تقاضای شبکه ثبت شده و از چرخه خارج می شود که به همراه حداکثر کارمزد گاز و اندازه متغیر [بلوک] (https://etherscan.io/block/12965263)، کارمزد نهایی تراکنش را مشخص می کند. وقتی تقاضای شبکه زیاد باشد، میزان اتر سوزانده شده از آنچه که استخراج می شود بیشتر شده و از تولید مقدار زیاد آن جلوگیری می گند.

سوزاندن کارمزد پایه از راه‌های مختلفی که ماینرها می‌توانند از آن برای دستکاری شبکه استفاده کنند، جلوگیری می‌کند. برای مثال اگر ماینرها کارمزد پایه را دریافت می کردند، می توانستند تراکنش های خود را به صورت رایگان درج کنند و کارمزد پایه را برای بقیه افزایش دهند. از طرف دیگر، آنها می توانند کارمزد پایه را به برخی از کاربران خارج از زنجیره بازپرداخت کنند، که منجر به بازار کارمزد تراکنش مبهم و پیچیده تر می شود.

واحدهای خرد اتر

از آنجایی که بسیاری از تراکنش‌ها در اتریوم کوچک هستند، اتر دارای چندین واحد شمارش است که ممکن است برای مقادیر کمتر به آن‌ها اشاره شود. از میان این واحدهای شمارش، Wei و gwei از اهمیت ویژه‌ای برخوردارند.

Wei کوچکترین مقدار ممکن اتر است و در نتیجه بسیاری از پیاده‌سازی‌های فنی مانند یلو پیپر اتریوم، تمام محاسبات خود را بر اساس Wei انجام خواهند داد.

Gwei که مخفف giga-wei است، اغلب برای توصیف هزینه‌های گاز در اتریوم استفاده می‌شود.

نام واحد شمارشارزش به اترکاربرد رایج
Wei10-18پیاده‌سازی‌های فنی
Gwei10-9هزینه‌ی گاز قابل‌خواندن توسط انسان

انتقال اتر

هر تراکنش در اتریوم حاوی یک فیلد value است که مقدار اتری را که باید منتقل شود، بر حسب wei، برای ارسال از آدرس فرستنده به آدرس گیرنده مشخص می‌کند.

با توجه به اینکه آدرس گیرنده یک قرارداد هوشمند است، زمانی که این قرارداد هوشمند کد خود را اجرا می‌کند، می‌توان از این اتر منتقل‌شده برای پرداخت هزینه‌ی گاز استفاده شود.

اطلاعات بیشتر در مورد تراکنش‌ها

استعلام اتر

کاربران می‌توانند موجودی اتر هر حساب را با بررسی فیلد موجودی حساب، که دارایی‌های اتر را بر حسب wei نشان می‌دهد، استعلام کنند.

Etherscan یک ابزار محبوب برای بررسی موجودی حساب از طریق برنامه‌ای مبتنی بر وب است. برای مثال، این صفحه‌ی Etherscan‏ حساب بنیاد اتریوم را نشان می‌دهد.

بیشتر بخوانید

آیا منبعی اجتماعی می‌شناسید که به شما کمک کرده باشد؟ این صفحه را ویرایش کنید و آن را اضافه کنید!

آیا این مقاله مفید بود؟

👈

قبلی

معرفی اتریوم

بعدی

معرفی dappها
👉