Skonfiguruj Web3.js, aby korzystać z blockchaina Ethereum w JavaScript

W tym samouczku zobaczymy, jak zacząć pracę z Web3.js (opens in a new tab), aby wchodzić w interakcje z blockchainem Ethereum. Web3.js może być używane zarówno we frontendzie, jak i backendzie do odczytywania danych z blockchaina, wykonywania transakcji, a nawet wdrażania inteligentnych kontraktów.

Pierwszym krokiem jest dołączenie Web3.js do Twojego projektu. Aby użyć go na stronie internetowej, możesz zaimportować bibliotekę bezpośrednio za pomocą CDN, takiego jak JSDeliver.

<script src="https://cdn.jsdelivr.net/npm/web3@latest/dist/web3.min.js"></script>

Jeśli wolisz zainstalować bibliotekę, aby używać jej w backendzie lub projekcie frontendowym wykorzystującym proces budowania (build), możesz zainstalować ją za pomocą npm:

npm install web3 --save

Następnie, aby zaimportować Web3.js do skryptu Node.js lub projektu frontendowego Browserify, możesz użyć następującej linijki w JavaScript:

const Web3 = require("web3")

Teraz, gdy dołączyliśmy bibliotekę do projektu, musimy ją zainicjować. Twój projekt musi być w stanie komunikować się z blockchainem. Większość bibliotek Ethereum komunikuje się z węzłem poprzez wywołania RPC. Aby zainicjować naszego dostawcę Web3, utworzymy instancję Web3, przekazując jako konstruktor adres URL dostawcy. Jeśli masz węzeł lub instancję ganache uruchomioną na swoim komputerze (opens in a new tab), będzie to wyglądać tak:

const web3 = new Web3("http://localhost:8545")

Jeśli chcesz uzyskać bezpośredni dostęp do hostowanego węzła, możesz znaleźć opcje w sekcji węzły jako usługa (nodes as a service).

const web3 = new Web3("https://cloudflare-eth.com")

Aby sprawdzić, czy poprawnie skonfigurowaliśmy naszą instancję Web3, spróbujemy pobrać numer najnowszego bloku za pomocą funkcji getBlockNumber. Funkcja ta przyjmuje wywołanie zwrotne (callback) jako parametr i zwraca numer bloku jako liczbę całkowitą.

var Web3 = require("web3")
const web3 = new Web3("https://cloudflare-eth.com")

web3.eth.getBlockNumber(function (error, result) {
  console.log(result)
})

Jeśli wykonasz ten program, po prostu wydrukuje on numer najnowszego bloku: szczyt blockchaina. Możesz również użyć wywołań funkcji await/async, aby uniknąć zagnieżdżania wywołań zwrotnych w swoim kodzie:

async function getBlockNumber() {
  const latestBlockNumber = await web3.eth.getBlockNumber()
  console.log(latestBlockNumber)
  return latestBlockNumber
}

getBlockNumber()

Wszystkie funkcje dostępne w instancji Web3 można znaleźć w oficjalnej dokumentacji Web3.js (opens in a new tab).

Większość bibliotek Web3 jest asynchroniczna, ponieważ w tle biblioteka wykonuje wywołania JSON-RPC do węzła, który odsyła wynik.

Jeśli pracujesz w przeglądarce, niektóre portfele bezpośrednio wstrzykują instancję Web3 i powinieneś starać się jej używać, gdy tylko jest to możliwe, zwłaszcza jeśli planujesz wchodzić w interakcje z adresem Ethereum użytkownika w celu wykonywania transakcji.

Oto fragment kodu pozwalający wykryć, czy portfel MetaMask jest dostępny, i spróbować go włączyć, jeśli tak. Pozwoli to później na odczytanie salda użytkownika i umożliwi mu zatwierdzanie transakcji, które chciałbyś, aby wykonał na blockchainie Ethereum:

if (window.ethereum != null) {
  state.web3 = new Web3(window.ethereum)
  try {
    // Poproś o dostęp do konta w razie potrzeby
    await window.ethereum.enable()
    // Konta są teraz udostępnione
  } catch (error) {
    // Użytkownik odmówił dostępu do konta...
  }
}

Istnieją również alternatywy dla Web3.js, takie jak Ethers.js (opens in a new tab), które są powszechnie używane. W następnym samouczku zobaczymy, jak łatwo nasłuchiwać nowych przychodzących bloków na blockchainie i sprawdzać, co zawierają (opens in a new tab).