Przejdź do głównej treści

Zrozumienie inteligentnego kontraktu tokena ERC-20

inteligentne kontrakty
tokeny
Solidity
erc-20
Początkujący
jdourlens
5 kwietnia 2020
4 minut czytania

Jednym z najważniejszych standardów inteligentnych kontraktów w Ethereum jest ERC-20, który stał się standardem technicznym używanym dla wszystkich inteligentnych kontraktów na blockchainie Ethereum do implementacji tokenów zamiennych.

ERC-20 definiuje wspólną listę reguł, których powinny przestrzegać wszystkie zamienne tokeny Ethereum. W rezultacie ten standard tokena umożliwia programistom wszelkiego typu dokładne przewidzenie, jak nowe tokeny będą funkcjonować w szerszym systemie Ethereum. Upraszcza to i ułatwia zadania programistów, ponieważ mogą oni kontynuować swoją pracę, wiedząc, że każdy nowy projekt nie będzie musiał być przerabiany za każdym razem, gdy zostanie wydany nowy token, o ile token ten przestrzega reguł.

Oto przedstawione w formie interfejsu funkcje, które musi implementować ERC-20. Jeśli nie jesteś pewien, czym jest interfejs: sprawdź nasz artykuł o programowaniu obiektowym (OOP) w Solidity (opens in a new tab).

Oto wyjaśnienie linijka po linijce, do czego służy każda funkcja. Następnie przedstawimy prostą implementację tokena ERC-20.

Gettery

function totalSupply() external view returns (uint256);

Zwraca liczbę istniejących tokenów. Ta funkcja jest getterem i nie modyfikuje stanu kontraktu. Pamiętaj, że w Solidity nie ma liczb zmiennoprzecinkowych (floats). Dlatego większość tokenów przyjmuje 18 miejsc po przecinku i zwróci całkowitą podaż oraz inne wyniki w postaci 1000000000000000000 dla 1 tokena. Nie każdy token ma 18 miejsc po przecinku i jest to coś, na co naprawdę musisz uważać podczas pracy z tokenami.

function balanceOf(address account) external view returns (uint256);

Zwraca liczbę tokenów posiadanych przez dany adres (account). Ta funkcja jest getterem i nie modyfikuje stanu kontraktu.

function allowance(address owner, address spender) external view returns (uint256);

Standard ERC-20 pozwala adresowi na przyznanie limitu wydatków innemu adresowi, aby ten mógł pobierać z niego tokeny. Ten getter zwraca pozostałą liczbę tokenów, które spender będzie mógł wydać w imieniu owner. Ta funkcja jest getterem, nie modyfikuje stanu kontraktu i domyślnie powinna zwracać 0.

Funkcje

function transfer(address recipient, uint256 amount) external returns (bool);

Przenosi amount tokenów z adresu wywołującego funkcję (msg.sender) na adres odbiorcy. Ta funkcja emituje zdarzenie Transfer zdefiniowane w dalszej części. Zwraca wartość true, jeśli transfer był możliwy.

function approve(address spender, uint256 amount) external returns (bool);

Ustawia kwotę allowance, którą spender może przetransferować z salda wywołującego funkcję (msg.sender). Ta funkcja emituje zdarzenie Approval. Funkcja zwraca informację, czy limit wydatków został pomyślnie ustawiony.

function transferFrom(address sender, address recipient, uint256 amount) external returns (bool);

Przenosi amount tokenów z sender do recipient przy użyciu mechanizmu limitu wydatków. Kwota (amount) jest następnie odliczana od limitu wydatków wywołującego. Ta funkcja emituje zdarzenie Transfer.

Zdarzenia

event Transfer(address indexed from, address indexed to, uint256 value);

To zdarzenie jest emitowane, gdy liczba tokenów (value) jest wysyłana z adresu from na adres to.

W przypadku wybijania nowych tokenów, transfer jest zazwyczaj from adresu 0x00..0000, podczas gdy w przypadku spalania tokenów transfer jest to 0x00..0000.

event Approval(address indexed owner, address indexed spender, uint256 value);

To zdarzenie jest emitowane, gdy liczba tokenów (value) zostanie zatwierdzona przez owner do wykorzystania przez spender.

Podstawowa implementacja tokenów ERC-20

Oto najprostszy kod, na którym możesz oprzeć swój token ERC-20:

Inną doskonałą implementacją standardu tokena ERC-20 jest implementacja ERC-20 od OpenZeppelin (opens in a new tab).