Sarı Kağıdın EVM Spesifikasyonlarını Anlama

Sarı Kağıtopens in a new tab, Ethereum'un resmi spesifikasyonudur. EIP süreci tarafından değiştirilen yerler dışında, her şeyin tam olarak nasıl çalıştığının açıklamasını içerir. Programcıların aşina olmayabileceği bir terminoloji içeren matematiksel bir makale olarak yazılmıştır. Bu makalede, onu ve dolayısıyla ilgili diğer matematiksel makaleleri nasıl okuyacağınızı öğreneceksiniz.

Hangi Sarı Kağıt?

Ethereum'daki hemen hemen her şey gibi Sarı Kağıt da zamanla gelişir. Belirli bir sürüme atıfta bulunabilmek için, bu yazının yazıldığı andaki güncel sürümü yükledim. Kullandığım bölüm, sayfa ve denklem numaraları o sürüme atıfta bulunacaktır. Bu belgeyi okurken başka bir pencerede açık tutmak iyi bir fikirdir.

Neden EVM?

Orijinal sarı kağıt, Ethereum'un geliştirilmesinin en başında yazılmıştır. Ağı güvence altına almak için başlangıçta kullanılan, iş ispatı tabanlı orijinal mutabakat mekanizmasını açıklamaktadır. Ancak Ethereum, Eylül 2022'de iş ispatını bırakarak hisse ispatı tabanlı mutabakat kullanmaya başladı. Bu öğretici, sarı kağıdın Ethereum Sanal Makinesi'ni tanımlayan kısımlarına odaklanacaktır. EVM, hisse ispatına geçişten etkilenmemiştir (DIFFICULTY işlem kodunun geri dönüş değeri hariç).

9 Yürütme modeli

Bu bölüm (s. 12-14), EVM tanımının çoğunu içerir.

Sistem durumu terimi, sistemi çalıştırmak için sistem hakkında bilmeniz gereken her şeyi içerir. Tipik bir bilgisayarda bu, bellek, yazmaçların içeriği vb. anlamına gelir.

Turing makinesiopens in a new tab bir hesaplama modelidir. Esasen bu, bir bilgisayarın basitleştirilmiş bir sürümüdür ve normal bir bilgisayarın yapabildiği hesaplamaları yapma yeteneğine sahip olduğu kanıtlanmıştır (bir bilgisayarın hesaplayabildiği her şeyi bir Turing makinesi de hesaplayabilir ve bunun tersi de geçerlidir). Bu model, neyin hesaplanabilir olup neyin olmadığına dair çeşitli teoremleri kanıtlamayı kolaylaştırır.

Turing-tamopens in a new tab terimi, bir Turing makinesi ile aynı hesaplamaları yapabilen bir bilgisayar anlamına gelir. Turing makineleri sonsuz döngülere girebilir, ancak EVM gazı biteceği için giremez, bu yüzden sadece yarı-Turing-tamdır.

9.1 Temel Bilgiler

Bu bölüm, EVM'nin temellerini ve diğer hesaplama modelleriyle nasıl karşılaştırıldığını açıklar.

Yığın makinesiopens in a new tab, ara verileri yazmaçlarda değil, bir yığındaopens in a new tab depolayan bir bilgisayardır. Uygulaması kolay olduğu için bu, sanal makineler için tercih edilen mimaridir, bu da hataların ve güvenlik açıklarının çok daha az olası olduğu anlamına gelir. Yığındaki bellek 256 bitlik kelimelere bölünür. Bu, Ethereum'un Keccak-256 ile özetleme ve eliptik eğri hesaplamaları gibi temel kriptografik işlemleri için uygun olduğu için seçilmiştir. Yığının maksimum boyutu 1024 öğedir (1024 x 256 bit). İşlem kodları yürütüldüğünde, parametrelerini genellikle yığından alırlar. Yığındaki öğeleri yeniden düzenlemek için özel olarak POP (yığının en üstündeki öğeyi kaldırır), DUP_N (yığındaki N'inci öğeyi çoğaltır) vb. gibi işlem kodları vardır.

EVM'nin ayrıca, yürütme sırasında veri depolamak için kullanılan bellek adında geçici bir alanı vardır. Bu bellek, 32 baytlık kelimeler halinde düzenlenmiştir. Tüm bellek konumları sıfıra başlatılır. Belleğe bir kelime eklemek için bu Yulopens in a new tab kodunu yürütürseniz, kelimedeki boş alanı sıfırlarla doldurarak 32 baytlık belleği doldurur, yani 0-29 konumlarında sıfırlar, 30. konumda 0x60 ve 31. konumda 0xA7 olan bir kelime oluşturur.

1mstore(0, 0x60A7)

mstore, EVM'nin bellekle etkileşim için sağladığı üç işlem kodundan biridir - belleğe bir kelime yükler. Diğer ikisi, belleğe tek bir bayt yükleyen mstore8 ve bellekten yığına bir kelime taşıyan mload'dur.

EVM'nin ayrıca sistem durumunun bir parçası olarak tutulan ayrı, kalıcı bir depolama modeli vardır - bu bellek (yığındaki kelime adresli bayt dizilerinin aksine) kelime dizileri halinde düzenlenmiştir. Bu depolama, sözleşmelerin kalıcı verilerini tuttuğu yerdir - bir sözleşme yalnızca kendi depolamasıyla etkileşime girebilir. Depolama, anahtar-değer eşlemeleri şeklinde düzenlenir.

Sarı Kağıt'ın bu bölümünde bahsedilmese de, dördüncü bir bellek türünün olduğunu bilmek de faydalıdır. Çağrı verileri, bir işlemin veri parametresiyle aktarılan değeri depolamak için kullanılan bayt adresli, salt okunur bir bellektir. EVM'nin calldata yönetimi için özel işlem kodları vardır. calldatasize, verilerin boyutunu döndürür. calldataload veriyi yığına yükler. calldatacopy veriyi belleğe kopyalar.

Standart Von Neumann mimarisiopens in a new tab, kodu ve veriyi aynı bellekte saklar. EVM, güvenlik nedenleriyle bu standardı izlemez - geçici belleği paylaşmak program kodunu değiştirmeyi mümkün kılar. Bunun yerine kod, depolamaya kaydedilir.

Kodun bellekten yürütüldüğü sadece iki durum vardır:

• Bir sözleşme, başka bir sözleşme oluşturduğunda (CREATEopens in a new tab veya CREATE2opens in a new tab kullanarak), sözleşme oluşturucunun kodu bellekten gelir.
• Herhangi bir sözleşmenin oluşturulması sırasında, kurucu kod çalışır ve ardından asıl sözleşmenin kodunu (yine bellekten) döndürür.

İstisnai yürütme terimi, mevcut sözleşmenin yürütülmesinin durmasına neden olan bir istisna anlamına gelir.

9.2 Ücretlere genel bakış

Bu bölüm, gaz ücretlerinin nasıl hesaplandığını açıklar. Üç maliyet vardır:

İşlem kodu maliyeti

Belirli işlem kodunun doğal maliyeti. Bu değeri elde etmek için Ek H'deki (s. 28, denklem (327) altında) işlem kodunun maliyet grubunu ve denklem (324)'teki maliyet grubunu bulun. Bu size bir maliyet fonksiyonu verir, bu da çoğu durumda Ek G'deki (s. 27) parametreleri kullanır.

Örneğin, CALLDATACOPYopens in a new tab işlem kodu, W_copy grubunun bir üyesidir. Bu grubun işlem kodu maliyeti G_verylow+G_copy×⌈μ_s[2]÷32⌉ şeklindedir. Ek G'ye baktığımızda, her iki sabitin de 3 olduğunu görürüz, bu da bize 3+3×⌈μ_s[2]÷32⌉ sonucunu verir.

⌈μ_s[2]÷32⌉ ifadesini hâlâ çözmemiz gerekiyor. En dıştaki kısım olan ⌈ <değer> ⌉, tavan fonksiyonudur; bu fonksiyon, verilen bir değer için o değerden küçük olmayan en küçük tam sayıyı döndürür. Örneğin, ⌈2.5⌉ = ⌈3⌉ = 3. İç kısım μ_s[2]÷32'dir. 3. sayfadaki 3. bölüme (Kurallar) bakıldığında, μ makine durumudur. Makine durumu, 13. sayfadaki 9.4.1 bölümünde tanımlanmıştır. O bölüme göre, makine durumu parametrelerinden biri yığın için olan s'dir. Hepsini bir araya getirdiğimizde, μ_s[2] yığındaki 2 numaralı konum gibi görünüyor. İşlem kodunaopens in a new tab bakıldığında, yığındaki 2 numaralı konum, verinin bayt cinsinden boyutudur. W_copy grubundaki diğer işlem kodlarına, yani CODECOPYopens in a new tab ve RETURNDATACOPYopens in a new tab kodlarına bakıldığında, onların da aynı konumda bir veri boyutuna sahip olduğu görülür. Yani ⌈μ_s[2]÷32⌉, kopyalanan veriyi depolamak için gereken 32 baytlık kelimelerin sayısıdır. Hepsini bir araya getirdiğimizde, CALLDATACOPYopens in a new tab işleminin doğal maliyeti 3 gaz artı kopyalanan her veri kelimesi başına 3 gazdır.

Çalıştırma maliyeti

Çağırdığımız kodu çalıştırmanın maliyeti.

• CREATEopens in a new tab ve CREATE2opens in a new tab durumunda, yeni sözleşmenin kurucusu.
• CALLopens in a new tab, CALLCODEopens in a new tab, STATICCALLopens in a new tab veya DELEGATECALLopens in a new tab durumunda, çağırdığımız sözleşme.

Bellek genişletme maliyeti

Bellek genişletme maliyeti (gerekirse).

Denklem 324'te bu değer C_mem(μ_i')-C_mem(μ_i) olarak yazılır. 9.4.1 bölümüne tekrar baktığımızda μ_i'nin bellekteki kelime sayısı olduğunu görürüz. Yani μ_i işlem kodundan önceki bellekteki kelime sayısıdır ve μ_i' işlem kodundan sonraki bellekteki kelime sayısıdır.

C_mem fonksiyonu denklem 326'da şu şekilde tanımlanır: C_mem(a) = G_memory × a + ⌊a² ÷ 512⌋. ⌊x⌋ taban fonksiyonudur; bu fonksiyon, verilen bir değer için o değerden büyük olmayan en büyük tam sayıyı döndürür. Örneğin, ⌊2.5⌋ = ⌊2⌋ = 2. a < √512 olduğunda, a² < 512 olur ve taban fonksiyonunun sonucu sıfırdır. Yani ilk 22 kelime (704 bayt) için maliyet, gereken bellek kelimesi sayısıyla doğrusal olarak artar. Bu noktanın ötesinde ⌊a² ÷ 512⌋ pozitiftir. Gereken bellek yeterince yüksek olduğunda, gaz maliyeti bellek miktarının karesiyle orantılıdır.

Not: Bu faktörler yalnızca doğal gaz maliyetini etkiler. Bir son kullanıcının ne kadar ödemesi gerektiğini belirleyen ücret piyasasını veya doğrulayıcılara verilen ipuçlarını hesaba katmaz. Bu sadece EVM'de belirli bir işlemi çalıştırmanın ham maliyetidir.

Gaz hakkında daha fazlasını okuyun.

9.3 Yürütme ortamı

Yürütme ortamı, blokzincir durumunun veya EVM'nin bir parçası olmayan bilgileri içeren bir demet olan I'dır.

9. bölümün geri kalanını anlamak için birkaç parametre daha gereklidir:

9.4 Yürütmeye genel bakış

Tüm ön bilgileri edindiğimize göre, nihayet EVM'nin nasıl çalıştığını incelemeye başlayabiliriz.

137-142 arası denklemler bize EVM'yi çalıştırmak için başlangıç koşullarını verir:

Denklem 143, yürütme sırasında her zaman noktasında dört olası koşul olduğunu ve bunlarla ne yapılacağını söyler:

1. Z(σ,μ,A,I). Z, bir işlemin geçersiz bir durum geçişi oluşturup oluşturmadığını test eden bir işlevi temsil eder (bkz. istisnai durdurma). Doğru olarak değerlendirilirse, değişiklikler uygulanmadığı için yeni durum (gaz yakılması hariç) eski durumla aynıdır.
2. Yürütülen işlem kodu REVERTopens in a new tab ise, yeni durum eski durumla aynıdır, bir miktar gaz kaybolur.
3. İşlem dizisi bir RETURNopens in a new tab) ile belirtildiği gibi biterse, durum yeni duruma güncellenir.
4. 1-3 bitiş koşullarından birinde değilsek, çalıştırmaya devam edin.

9.4.1 Makine Durumu

Bu bölüm makine durumunu daha ayrıntılı olarak açıklamaktadır. w'nin geçerli işlem kodu olduğunu belirtir. μ_pc, kodun uzunluğu olan ||I_b||'den küçükse, o bayt (I_b[μ_pc]) işlem kodudur. Aksi takdirde, işlem kodu STOPopens in a new tab olarak tanımlanır.

Bu bir yığın makinesiopens in a new tab olduğu için, her işlem kodu tarafından çıkarılan (δ) ve itilen (α) öğelerin sayısını takip etmemiz gerekir.

9.4.2 İstisnai Durdurma

Bu bölüm, anormal bir sonlandırma olduğunda belirten Z fonksiyonunu tanımlar. Bu bir Booleopens in a new tab işlevidir, bu nedenle mantıksal veya için ∨opens in a new tab ve mantıksal ve için ∧opens in a new tab kullanır.

Bu koşullardan herhangi biri doğruysa istisnai bir durdurma olur:

• μ_g < C(σ,μ,A,I) 9.2. bölümde gördüğümüz gibi, C gaz maliyetini belirten fonksiyondur. Bir sonraki işlem kodunu karşılayacak kadar gaz kalmadı.

• δ_w=∅ Bir işlem kodu için çıkarılan öğe sayısı tanımsızsa, işlem kodunun kendisi de tanımsızdır.

• || μ_s || < δ_w Yığın yetersizliği, mevcut işlem kodu için yığında yeterli öğe yok.

• w = JUMP ∧ μ_s[0]∉D(I_b) İşlem kodu JUMPopens in a new tab ve adres bir JUMPDESTopens in a new tab değil. Atlamalar yalnızca hedefin bir JUMPDESTopens in a new tab olduğu durumlarda geçerlidir.

• w = JUMPI ∧ μ_s[1]≠0 ∧ μ_s[0] ∉ D(I_b) İşlem kodu JUMPIopens in a new tab, koşul doğru (sıfır değil) bu yüzden atlama gerçekleşmeli ve adres bir JUMPDESTopens in a new tab değil. Atlamalar yalnızca hedefin bir JUMPDESTopens in a new tab olduğu durumlarda geçerlidir.

• w = RETURNDATACOPY ∧ μ_s[1]+μ_s[2]>|| μ_o || İşlem kodu RETURNDATACOPYopens in a new tab. Bu işlem kodunda yığın elemanı μ_s[1], geri dönüş veri arabelleğinde okunacak ofsettir ve yığın elemanı μ_s[2] verinin uzunluğudur. Bu durum, geri dönüş veri arabelleğinin sonunun ötesini okumaya çalıştığınızda meydana gelir. Çağrı verileri veya kodun kendisi için benzer bir koşul olmadığını unutmayın. Bu arabelleklerin sonunun ötesini okumaya çalıştığınızda yalnızca sıfırlar elde edersiniz.

• || μ_s || - δ_w + α_w > 1024

  Yığın taşması. İşlem kodunu çalıştırmak 1024'ten fazla öğeye sahip bir yığınla sonuçlanırsa, işlemi iptal et.

• ¬I_w ∧ W(w,μ) Statik olarak mı çalışıyoruz (¬ olumsuzlamadıropens in a new tab ve I_w, blokzincir durumunu değiştirmemize izin verildiğinde doğrudur)? Eğer öyleyse ve durum değiştiren bir işlem deniyorsak, bu gerçekleşemez.

  W(w,μ) fonksiyonu daha sonra denklem 150'de tanımlanmıştır. W(w,μ) aşağıdaki koşullardan biri doğruysa doğrudur:

  • w ∈ {CREATE, CREATE2, SSTORE, SELFDESTRUCT} Bu işlem kodları, yeni bir sözleşme oluşturarak, bir değer depolayarak veya mevcut sözleşmeyi yok ederek durumu değiştirir.

  • LOG0≤w ∧ w≤LOG4 Statik olarak çağrılırsak günlük girdileri yayımlayamayız. Günlük işlem kodlarının tümü LOG0 (A0)opens in a new tab ile LOG4 (A4)opens in a new tab aralığındadır. Günlük işlem kodundan sonraki sayı, günlük girdisinin kaç konu içerdiğini belirtir.

  • w=CALL ∧ μ_s[2]≠0 Statik durumdayken başka bir sözleşmeyi arayabilirsiniz, ancak bunu yaparsanız ona ETH aktaramazsınız.

• w = SSTORE ∧ μ_g ≤ G_callstipend G_callstipend'den (Ek G'de 2300 olarak tanımlanmıştır) daha fazla gazınız yoksa SSTOREopens in a new tab çalıştıramazsınız.

9.4.3 Atlama Hedefi Geçerliliği

Burada JUMPDESTopens in a new tab işlem kodlarının ne olduğunu resmi olarak tanımlıyoruz. Sadece 0x5B bayt değerine bakamayız, çünkü bir PUSH'un içinde olabilir (ve bu nedenle bir işlem kodu değil, veridir).

Denklem (153)'te bir fonksiyon olan N(i,w)'yi tanımlıyoruz. İlk parametre olan i, işlem kodunun konumudur. İkinci parametre olan w, işlem kodunun kendisidir. Eğer w∈[PUSH1, PUSH32] ise, bu, işlem kodunun bir PUSH olduğu anlamına gelir (köşeli parantezler uç noktaları içeren bir aralığı tanımlar). Bu durumda bir sonraki işlem kodu i+2+(w−PUSH1) konumundadır. PUSH1opens in a new tab için iki bayt (PUSH'ın kendisi ve bir baytlık değer) ilerlememiz gerekir, PUSH2opens in a new tab için ise iki baytlık bir değer olduğu için üç bayt ilerlememiz gerekir, vb. Diğer tüm EVM işlem kodları sadece bir bayt uzunluğundadır, bu yüzden diğer tüm durumlarda N(i,w)=i+1'dir.

Bu fonksiyon, denklem (152)'de D_J(c,i)'yi tanımlamak için kullanılır, bu da c kodundaki tüm geçerli atlama hedeflerinin i işlem kodu konumundan başlayan kümesidiropens in a new tab. Bu fonksiyon özyinelemeli olarak tanımlanmıştır. i≥||c|| ise, bu, kodun sonunda veya sonrasında olduğumuz anlamına gelir. Daha fazla atlama hedefi bulamayacağız, bu yüzden sadece boş kümeyi döndürün.

Diğer tüm durumlarda, bir sonraki işlem koduna giderek ve ondan başlayan kümeyi alarak kodun geri kalanına bakarız. c[i] mevcut işlem kodudur, dolayısıyla N(i,c[i]) bir sonraki işlem kodunun konumudur. Dolayısıyla D_J(c,N(i,c[i])) bir sonraki işlem kodunda başlayan geçerli atlama hedefleri kümesidir. Mevcut işlem kodu bir JUMPDEST değilse, sadece o kümeyi döndürün. JUMPDEST ise, sonuç kümesine dahil edin ve onu döndürün.

9.4.4 Normal durdurma

Durdurma fonksiyonu H, üç tür değer döndürebilir.

• Bir durdurma işlem kodunda değilsek, ∅ yani boş kümeyi döndürün. Geleneksel olarak, bu değer Boole yanlış olarak yorumlanır.
• Çıktı üretmeyen bir durdurma işlem kodumuz varsa (STOPopens in a new tab veya SELFDESTRUCTopens in a new tab), geri dönüş değeri olarak sıfır boyutlu bir bayt dizisi döndürün. Bunun boş kümeden çok farklı olduğunu unutmayın. Bu değer, EVM'nin gerçekten durduğu, sadece okunacak bir geri dönüş verisi olmadığı anlamına gelir.
• Çıktı üreten bir durdurma işlem kodumuz varsa (RETURNopens in a new tab veya REVERTopens in a new tab), o işlem kodu tarafından belirtilen bayt dizisini döndürün. Bu dizi bellekten alınır, yığının en üstündeki değer (μ_s[0]) ilk bayttır ve ondan sonraki değer (μ_s[1]) uzunluktur.

H.2 Komut seti

EVM'nin son alt bölümü olan 9.5'e geçmeden önce, talimatların kendilerine bir göz atalım. Bunlar, s. 29'da başlayan Ek H.2'de tanımlanmıştır. Belirli bir işlem koduyla değiştiği belirtilmeyen her şeyin aynı kalması beklenir. Değişen değişkenler <bir şey>′ olarak belirtilir.

Örneğin, ADDopens in a new tab işlem koduna bakalım.

δ, yığından çıkardığımız değerlerin sayısıdır. Bu durumda iki, çünkü en üstteki iki değeri topluyoruz.

α, geri ittiğimiz değerlerin sayısıdır. Bu durumda bir, toplam.

Yani yeni yığın tepesi (μ′_s[0]) eski yığın tepesinin (μ_s[0]) ve onun altındaki eski değerin (μ_s[1]) toplamıdır.

Bu makale, tüm işlem kodlarını "gözleri kamaştıran bir liste" ile gözden geçirmek yerine, yalnızca yeni bir şey sunan işlem kodlarını açıklamaktadır.

Bu, belleğe erişen ilk işlem kodudur (bu durumda, salt okunur). Ancak, belleğin mevcut sınırlarının ötesine genişleyebilir, bu nedenle μ_i'yi güncellememiz gerekir. Bunu s. 29'daki denklem 328'de tanımlanan M fonksiyonunu kullanarak yaparız.

Bakiyesini bulmamız gereken adres μ_s[0] mod 2¹⁶⁰'tır. Yığının tepesi adrestir, ancak adresler yalnızca 160 bit olduğu için değeri moduloopens in a new tab 2¹⁶⁰ olarak hesaplarız.

σ[μ_s[0] mod 2¹⁶⁰] ≠ ∅ ise, bu adres hakkında bilgi olduğu anlamına gelir. Bu durumda, σ[μ_s[0] mod 2¹⁶⁰]_b o adresin bakiyesidir. σ[μ_s[0] mod 2¹⁶⁰] = ∅ ise, bu adresin başlatılmadığı ve bakiyenin sıfır olduğu anlamına gelir. Hesap bilgisi alanlarının listesini s. 4'teki 4.1. bölümde görebilirsiniz.

İkinci denklem, A'_a ≡ A_a ∪ {μ_s[0] mod 2¹⁶⁰}, sıcak depolamaya (yakın zamanda erişilmiş ve büyük olasılıkla önbelleğe alınmış depolama) ve soğuk depolamaya (erişilmemiş ve büyük olasılıkla daha yavaş ve alınması daha pahalı olan depolama) erişim arasındaki maliyet farkıyla ilgilidir. A_a, s. 8'deki 6.1. bölümde tanımlandığı gibi, işlem tarafından daha önce erişilen ve bu nedenle erişimi daha ucuz olması gereken adreslerin listesidir. Bu konu hakkında daha fazla bilgiyi EIP-2929opens in a new tab adresinde okuyabilirsiniz.

Herhangi bir yığın öğesini kullanmak için onu çıkarmamız gerektiğini, bunun da üzerindeki tüm yığın öğelerini çıkarmamız gerektiği anlamına geldiğini unutmayın. DUP<n>opens in a new tab ve SWAP<n>opens in a new tab durumunda, bu, on altı kadar değeri çıkarıp sonra itmek anlamına gelir.

9.5 Yürütme döngüsü

Artık tüm parçalara sahip olduğumuza göre, EVM'nin yürütme döngüsünün nasıl belgelendiğini nihayet anlayabiliriz.

Denklem (155), durum verildiğinde şunu söyler:

• σ (küresel blokzincir durumu)
• μ (EVM durumu)
• A (alt durum, işlem bittiğinde gerçekleşecek değişiklikler)
• I (yürütme ortamı)

Yeni durum (σ', μ', A', I')'dir.

(156)-(158) denklemleri yığını ve bir işlem kodu nedeniyle yığındaki değişikliği (μ_s) tanımlar. Denklem (159) gazdaki değişimdir (μ_g). Denklem (160) program sayacındaki değişimdir (μ_pc). Son olarak, (161)-(164) denklemleri, işlem kodu tarafından açıkça değiştirilmediği sürece diğer parametrelerin aynı kaldığını belirtir.

Bununla EVM tamamen tanımlanmıştır.

Sonuç

Matematiksel gösterim kesindir ve Sarı Kağıt'ın Ethereum'un her ayrıntısını belirtmesine olanak tanımıştır. Ancak bazı dezavantajları vardır:

• Yalnızca insanlar tarafından anlaşılabilir, bu da uyumluluk testlerininopens in a new tab manuel olarak yazılması gerektiği anlamına gelir.
• Programcılar bilgisayar kodunu anlar. Matematiksel gösterimi anlıyor olabilirler veya anlamıyor olabilirler.

Belki de bu nedenlerden dolayı, daha yeni olan mutabakat katmanı özellikleriopens in a new tab Python ile yazılmıştır. Python'da yürütme katmanı özellikleriopens in a new tab vardır, ancak bunlar tam değildir. Tüm Sarı Kağıt Python'a veya benzer bir dile çevrilene kadar Sarı Kağıt hizmette kalmaya devam edecek ve onu okuyabilmek faydalı olacaktır.

Sayfanın son güncellenmesi: 1 Şubat 2026

sopens in a new tab

popens in a new tab

popens in a new tab

+8

Katkıda bulunanları göster