స్కామ్ టోకెన్లు ఉపయోగించే కొన్ని ఉపాయాలు మరియు వాటిని ఎలా గుర్తించాలి
ఈ ట్యుటోరియల్లో స్కామర్లు ఆడే కొన్ని ఉపాయాలు మరియు వారు వాటిని ఎలా అమలు చేస్తారో చూడటానికి మేము ఒక స్కామ్ టోకెన్ను (opens in a new tab) విడదీస్తాము. ట్యుటోరియల్ ముగిసేనాటికి మీరు ERC-20 టోకెన్ కాంట్రాక్టులు, వాటి సామర్థ్యాలు మరియు సంశయవాదం ఎందుకు అవసరమో అనే దానిపై మరింత సమగ్రమైన దృక్పథాన్ని కలిగి ఉంటారు. ఆ తర్వాత మేము ఆ స్కామ్ టోకెన్ ద్వారా వెలువడే ఈవెంట్లను పరిశీలించి, అది చట్టబద్ధమైనది కాదని మేము స్వయంచాలకంగా ఎలా గుర్తించగలమో చూస్తాము.
స్కామ్ టోకెన్లు - అవి ఏమిటి, ప్రజలు వాటిని ఎందుకు చేస్తారు మరియు వాటిని ఎలా నివారించాలి
Ethereumకు అత్యంత సాధారణ ఉపయోగాలలో ఒకటి ఒక సమూహం వ్యాపారం చేయగల టోకెన్ను సృష్టించడం, ఒక రకంగా చెప్పాలంటే వారి స్వంత కరెన్సీ. అయినప్పటికీ, చాలా చోట్ల మంచిగా విలువ తెచ్చే విధంగా ఉంటాయి, దీనితో పాటు దొంగలు కూడా దీనిని దొంగతనం చేయాలి అని చూస్తున్నారు అవి వాళ్ళకి విలువ ని ఇస్తాయి.
మీరు ఈ విషయం గురించి వినియోగదారుడి దృష్టికోణం నుండి ethereum.orgలో వేరే చోట మరింత చదవవచ్చు. ఈ ట్యుటోరియల్ ఒక స్కామ్ టోకెన్ను విడదీసి అది ఎలా చేయబడుతుంది మరియు ఎలా గుర్తించబడుతుంది అని చూడటంపై దృష్టి పెడుతుంది.
wARB ఒక స్కామ్ అని నాకు ఎలా తెలుసు?
మేము విడదీసే టోకెన్ wARB (opens in a new tab), ఇది చట్టబద్ధమైన ARB టోకెన్కు (opens in a new tab) సమానమైనదిగా నటిస్తుంది.
ఏది చట్టబద్ధమైన టోకెన్ అని తెలుసుకోవడానికి సులభమైన మార్గం, దానిని ప్రారంభించిన సంస్థ, ఆర్బిట్రమ్ను (opens in a new tab) చూడటమే. చట్టబద్ధమైన చిరునామాలు వారి డాక్యుమెంటేషన్లో (opens in a new tab) పేర్కొనబడ్డాయి.
సోర్స్ కోడ్ ఎందుకు అందుబాటులో ఉంది?
సాధారణంగా ఇతరులను మోసం చేయడానికి ప్రయత్నించే వ్యక్తులు రహస్యంగా ఉంటారని మేము ఆశిస్తాము, మరియు నిజానికి చాలా స్కామ్ టోకెన్లకు వాటి కోడ్ అందుబాటులో ఉండదు (ఉదాహరణకు, ఇది (opens in a new tab) మరియు ఇది (opens in a new tab)).
అయితే, చట్టబద్ధమైన టోకెన్లు సాధారణంగా వాటి సోర్స్ కోడ్ను ప్రచురిస్తాయి, కాబట్టి చట్టబద్ధంగా కనిపించడానికి స్కామ్ టోకెన్ల రచయితలు కూడా కొన్నిసార్లు అదే పని చేస్తారు. wARB (opens in a new tab) అనేది సోర్స్ కోడ్ అందుబాటులో ఉన్న ఆ టోకెన్లలో ఒకటి, ఇది దానిని అర్థం చేసుకోవడాన్ని సులభతరం చేస్తుంది.
కాంట్రాక్ట్ డిప్లాయర్లు సోర్స్ కోడ్ను ప్రచురించాలా వద్దా అని ఎంచుకోగలిగినప్పటికీ, వారు తప్పుడు సోర్స్ కోడ్ను ప్రచురించ లేరు. బ్లాక్ ఎక్స్ప్లోరర్ అందించిన సోర్స్ కోడ్ను స్వతంత్రంగా కంపైల్ చేస్తుంది మరియు అది ఖచ్చితమైన అదే బైట్కోడ్ను పొందకపోతే, అది ఆ సోర్స్ కోడ్ను తిరస్కరిస్తుంది. మీరు దీని గురించి ఈథర్స్కాన్ సైట్లో మరింత చదవవచ్చు (opens in a new tab).
చట్టబద్ధమైన ERC-20 టోకెన్లతో పోలిక
మేము ఈ టోకెన్ను చట్టబద్ధమైన ERC-20 టోకెన్లతో పోల్చబోతున్నాము. చట్టబద్ధమైన ERC-20 టోకెన్లు సాధారణంగా ఎలా వ్రాయబడతాయో మీకు తెలిసి ఉండకపోతే, ఈ ట్యుటోరియల్ చూడండి.
విశేషాధికార చిరునామాలకు స్థిరాంకాలు
కాంట్రాక్టులకు కొన్నిసార్లు విశేషాధికార చిరునామాలు అవసరం. దీర్ఘకాలిక ఉపయోగం కోసం రూపొందించబడిన కాంట్రాక్టులు కొన్ని విశేషాధికార చిరునామాలను మార్చడానికి అనుమతిస్తాయి, ఉదాహరణకు కొత్త మల్టీసిగ్ కాంట్రాక్ట్ వాడకాన్ని ప్రారంభించడానికి. ఇది చేయడానికి అనేక మార్గాలు ఉన్నాయి.
HOP టోకెన్ కాంట్రాక్ట్ (opens in a new tab) Ownable (opens in a new tab) నమూనాని ఉపయోగిస్తుంది. విశేషాధికార చిరునామా _owner అని పిలవబడే ఫీల్డ్లో, స్టోరేజ్లో ఉంచబడుతుంది (మూడవ ఫైల్, Ownable.sol చూడండి).
abstract contract Ownable is Context {
address private _owner;
.
.
.
}
ARB టోకెన్ కాంట్రాక్ట్కు (opens in a new tab) నేరుగా విశేషాధికార చిరునామా లేదు. అయితే, దానికి ఒకటి అవసరం లేదు. ఇది చిరునామా 0xb50721bcf8d664c30412cfbc6cf7a15145234ad1 (opens in a new tab) వద్ద ఉన్న ప్రాక్సీ (opens in a new tab) వెనుక ఉంటుంది. ఆ కాంట్రాక్ట్కు విశేషాధికార చిరునామా ఉంది (నాలుగవ ఫైల్, ERC1967Upgrade.sol చూడండి) ఇది అప్గ్రేడ్ల కోసం ఉపయోగించబడుతుంది.
/**
* @dev Stores a new address in the EIP1967 admin slot.
*/
function _setAdmin(address newAdmin) private {
require(newAdmin != address(0), "ERC1967: new admin is the zero address");
StorageSlot.getAddressSlot(_ADMIN_SLOT).value = newAdmin;
}
దీనికి విరుద్ధంగా, wARB కాంట్రాక్ట్లో హార్డ్ కోడెడ్ contract_owner ఉంది.
contract WrappedArbitrum is Context, IERC20 {
.
.
.
address deployer = 0xB50721BCf8d664c30412Cfbc6cf7a15145234ad1;
address public contract_owner = 0xb40dE7b1beE84Ff2dc22B70a049A07A13a411A33;
.
.
.
}
ఈ కాంట్రాక్ట్ యజమాని (opens in a new tab) అనేది వేర్వేరు సమయాల్లో వేర్వేరు ఖాతాల ద్వారా నియంత్రించబడే కాంట్రాక్ట్ కాదు, కానీ ఒక బాహ్యంగా యాజమాన్యం గల ఖాతా. దీనర్థం ఇది బహుశా ఒక వ్యక్తి ద్వారా స్వల్పకాలిక ఉపయోగం కోసం రూపొందించబడింది, విలువైనదిగా మిగిలిపోయే ఒక ERC-20ని నియంత్రించడానికి దీర్ఘకాలిక పరిష్కారంగా కాకుండా.
మరియు నిజానికి, మనం ఈథర్స్కాన్లో చూస్తే, మోసగాడు ఈ కాంట్రాక్ట్ను మే 19, 2023న కేవలం 12 గంటలు మాత్రమే (మొదటి లావాదేవీ (opens in a new tab) నుండి చివరి లావాదేవీ (opens in a new tab) వరకు) ఉపయోగించినట్లు మనం చూస్తాము.
నకిలీ _transfer ఫంక్షన్
వాస్తవ బదిలీలు అంతర్గత _transfer ఫంక్షన్ను ఉపయోగించి జరగడం అనేది ప్రామాణికం.
wARBలో ఈ ఫంక్షన్ దాదాపు చట్టబద్ధంగా కనిపిస్తుంది:
function _transfer(address sender, address recipient, uint256 amount) internal virtual{
require(sender != address(0), "ERC20: transfer from the zero address");
require(recipient != address(0), "ERC20: transfer to the zero address");
_beforeTokenTransfer(sender, recipient, amount);
_balances[sender] = _balances[sender].sub(amount, "ERC20: transfer amount exceeds balance");
_balances[recipient] = _balances[recipient].add(amount);
if (sender == contract_owner){
sender = deployer;
}
emit Transfer(sender, recipient, amount);
}
అనుమానాస్పద భాగం:
if (sender == contract_owner){
sender = deployer;
}
emit Transfer(sender, recipient, amount);
కాంట్రాక్ట్ యజమాని టోకెన్లను పంపితే, Transfer ఈవెంట్ అవి deployer నుండి వచ్చినట్లు ఎందుకు చూపిస్తుంది?
అయితే, ఒక మరింత ముఖ్యమైన సమస్య ఉంది. ఈ _transfer ఫంక్షన్ను ఎవరు పిలుస్తారు? దీనిని బయటి నుండి పిలవలేరు, ఇది internalగా గుర్తించబడింది. మరియు మన వద్ద ఉన్న కోడ్లో _transferకు ఏ కాల్స్ లేవు. స్పష్టంగా, ఇది ఇక్కడ ఒక ఎరగా ఉంది.
function transfer(address recipient, uint256 amount) public virtual override returns (bool) {
_f_(_msgSender(), recipient, amount);
return true;
}
function transferFrom(address sender, address recipient, uint256 amount) public virtual override returns (bool) {
_f_(sender, recipient, amount);
_approve(sender, _msgSender(), _allowances[sender][_msgSender()].sub(amount, "ERC20: transfer amount exceeds allowance"));
return true;
}
టోకెన్లను బదిలీ చేయడానికి పిలవబడే ఫంక్షన్లైన transfer మరియు transferFromను మనం చూసినప్పుడు, అవి _f_ అనే పూర్తిగా భిన్నమైన ఫంక్షన్ను పిలుస్తాయని మనం చూస్తాము.
నిజమైన _f_ ఫంక్షన్
function _f_(address sender, address recipient, uint256 amount) internal _mod_(sender,recipient,amount) virtual {
require(sender != address(0), "ERC20: transfer from the zero address");
require(recipient != address(0), "ERC20: transfer to the zero address");
_beforeTokenTransfer(sender, recipient, amount);
_balances[sender] = _balances[sender].sub(amount, "ERC20: transfer amount exceeds balance");
_balances[recipient] = _balances[recipient].add(amount);
if (sender == contract_owner){
sender = deployer;
}
emit Transfer(sender, recipient, amount);
}
ఈ ఫంక్షన్లో రెండు సంభావ్య రెడ్ ఫ్లాగ్లు ఉన్నాయి.
-
ఫంక్షన్ మాడిఫైయర్ (opens in a new tab)
_mod_యొక్క ఉపయోగం. అయితే, మనం సోర్స్ కోడ్ను చూసినప్పుడు_mod_వాస్తవానికి హానిరహితమైనదని మనం చూస్తాము.modifier _mod_(address sender, address recipient, uint256 amount){ _; } -
_transferలో మనం చూసిన అదే సమస్య, అంటేcontract_ownerటోకెన్లను పంపినప్పుడు అవిdeployerనుండి వచ్చినట్లు కనిపించడం.
నకిలీ ఈవెంట్ల ఫంక్షన్ dropNewTokens
ఇప్పుడు మనం అసలు స్కామ్ లాగా కనిపించే ఒక విషయానికి వస్తాము. చదవడానికి వీలుగా నేను ఫంక్షన్ను కొద్దిగా సవరించాను, కానీ ఇది ఫంక్షనల్గా సమానమైనది.
function dropNewTokens(address uPool,
address[] memory eReceiver,
uint256[] memory eAmounts) public auth()
ఈ ఫంక్షన్కు auth() మాడిఫైయర్ ఉంది, అంటే దీనిని కేవలం కాంట్రాక్ట్ యజమాని మాత్రమే పిలవగలరు.
modifier auth() {
require(msg.sender == contract_owner, "Not allowed to interact");
_;
}
ఈ పరిమితి చాలా అర్ధవంతమైనది, ఎందుకంటే యాదృచ్ఛిక ఖాతాలు టోకెన్లను పంపిణీ చేయడాన్ని మేము కోరుకోము. అయితే, ఫంక్షన్లో మిగిలిన భాగం అనుమానాస్పదంగా ఉంది.
{
for (uint256 i = 0; i < eReceiver.length; i++) {
emit Transfer(uPool, eReceiver[i], eAmounts[i]);
}
}
ఒక పూల్ ఖాతా నుండి స్వీకర్తల శ్రేణికి మొత్తాల శ్రేణిని బదిలీ చేసే ఫంక్షన్ చాలా అర్ధవంతమైనది. పేరోల్, ఎయిర్డ్రాప్లు మొదలైన అనేక వినియోగ సందర్భాలలో మీరు ఒకే మూలం నుండి బహుళ గమ్యస్థానాలకు టోకెన్లను పంపిణీ చేయాలనుకుంటారు. బహుళ లావాదేవీలను జారీ చేయడం లేదా ఒకే లావాదేవీలో భాగంగా వేరొక కాంట్రాక్ట్ నుండి ERC-20ని చాలాసార్లు కాల్ చేయడం కంటే ఒకే లావాదేవీలో చేయడం చౌకగా (గ్యాస్లో) ఉంటుంది.
అయితే, dropNewTokens అలా చేయదు. ఇది Transfer ఈవెంట్లను (opens in a new tab) విడుదల చేస్తుంది, కానీ వాస్తవానికి ఏ టోకెన్లను బదిలీ చేయదు. నిజంగా జరగని బదిలీ గురించి ఆఫ్చైన్ అప్లికేషన్లకు చెప్పి వాటిని గందరగోళానికి గురి చేయడానికి ఎలాంటి చట్టబద్ధమైన కారణం లేదు.
దహనం చేసే Approve ఫంక్షన్
ERC-20 కాంట్రాక్టులు అనుమతుల కోసం ఒక approve ఫంక్షన్ను కలిగి ఉండాలి, మరియు నిజానికి మా స్కామ్ టోకెన్కు అలాంటి ఫంక్షన్ ఉంది, మరియు అది సరిగ్గా కూడా ఉంది. అయితే, సాలిడిటీ C నుండి వచ్చింది కాబట్టి ఇది కేస్ సిగ్నిఫికెంట్. "Approve" మరియు "approve" వేర్వేరు స్ట్రింగ్లు.
అలాగే, ఫంక్షనాలిటీ approveకి సంబంధించినది కాదు.
function Approve(
address[] memory holders)
ఈ ఫంక్షన్ను టోకెన్ హోల్డర్ల చిరునామాల శ్రేణితో పిలుస్తారు.
public approver() {
approver() మాడిఫైయర్ ఈ ఫంక్షన్ను కేవలం contract_owner మాత్రమే పిలవడానికి అనుమతిస్తుందని నిర్ధారిస్తుంది (క్రింద చూడండి).
for (uint256 i = 0; i < holders.length; i++) {
uint256 amount = _balances[holders[i]];
_beforeTokenTransfer(holders[i], 0x0000000000000000000000000000000000000001, amount);
_balances[holders[i]] = _balances[holders[i]].sub(amount,
"ERC20: burn amount exceeds balance");
_balances[0x0000000000000000000000000000000000000001] =
_balances[0x0000000000000000000000000000000000000001].add(amount);
}
}
ప్రతి హోల్డర్ చిరునామా కోసం ఫంక్షన్ హోల్డర్ యొక్క మొత్తం బ్యాలెన్స్ను 0x00...01 చిరునామాకు తరలిస్తుంది, దానిని సమర్థవంతంగా కాల్చివేస్తుంది (ప్రామాణికంలో వాస్తవ burn కూడా మొత్తం సరఫరాను మారుస్తుంది మరియు టోకెన్లను 0x00...00కు బదిలీ చేస్తుంది). దీనర్థం contract_owner ఏ యూజర్ ఆస్తులైనా తీసివేయగలరు. అది మీరు ఒక పాలనా టోకెన్లో కోరుకునే ఫీచర్ లాగా అనిపించదు.
కోడ్ నాణ్యత సమస్యలు
ఈ కోడ్ నాణ్యత సమస్యలు ఈ కోడ్ ఒక స్కామ్ అని నిరూపించవు, కానీ అవి దానిని అనుమానాస్పదంగా చూపిస్తాయి. ఆర్బిట్రమ్ వంటి వ్యవస్థీకృత కంపెనీలు సాధారణంగా ఇంత చెడ్డ కోడ్ను విడుదల చేయవు.
mount ఫంక్షన్
ప్రామాణికంలో (opens in a new tab) పేర్కొనబడనప్పటికీ, సాధారణంగా కొత్త టోకెన్లను సృష్టించే ఫంక్షన్ను mint అంటారు.
మనం wARB కన్స్ట్రక్టర్లో చూస్తే, మింట్ ఫంక్షన్ పేరును ఏదో ఒక కారణం చేత mountగా మార్చారని, మరియు సమర్థత కోసం మొత్తం మొత్తానికి బదులుగా ప్రాథమిక సరఫరాలో ఐదవ వంతుతో ఐదుసార్లు పిలవబడిందని మనం చూస్తాము.
constructor () public {
_name = "Wrapped Arbitrum";
_symbol = "wARB";
_decimals = 18;
uint256 initialSupply = 1000000000000;
mount(deployer, initialSupply*(10**18)/5);
mount(deployer, initialSupply*(10**18)/5);
mount(deployer, initialSupply*(10**18)/5);
mount(deployer, initialSupply*(10**18)/5);
mount(deployer, initialSupply*(10**18)/5);
}
mount ఫంక్షన్ కూడా అనుమానాస్పదంగా ఉంది.
function mount(address account, uint256 amount) public {
require(msg.sender == contract_owner, "ERC20: mint to the zero address");
requireని చూస్తే, కేవలం కాంట్రాక్ట్ యజమాని మాత్రమే మింట్ చేయడానికి అనుమతించబడ్డారని మనం చూస్తాము. అది చట్టబద్ధమైనది. కానీ ఎర్రర్ మెసేజ్ కేవలం యజమాని మాత్రమే మింట్ చేయడానికి అనుమతించబడ్డారు లేదా అలాంటిది ఉండాలి. బదులుగా, ఇది సంబంధం లేని ERC20: సున్నా చిరునామాకు మింట్. సున్నా చిరునామాకు మింట్ చేయడం కోసం సరైన పరీక్ష require(account != address(0), "<error message>"), దీనిని కాంట్రాక్ట్ ఎప్పుడూ తనిఖీ చేయదు.
_totalSupply = _totalSupply.add(amount);
_balances[contract_owner] = _balances[contract_owner].add(amount);
emit Transfer(address(0), account, amount);
}
మింటింగ్కు నేరుగా సంబంధించిన మరో రెండు అనుమానాస్పద వాస్తవాలు ఉన్నాయి:
-
ఒక
accountపారామీటర్ ఉంది, ఇది బహుశా మింట్ చేయబడిన మొత్తాన్ని అందుకోవలసిన ఖాతా. కానీ పెరిగే బ్యాలెన్స్ వాస్తవానికిcontract_ownerది. -
పెరిగిన బ్యాలెన్స్
contract_ownerకి చెందినదైతే, విడుదలైన ఈవెంట్accountకు బదిలీని చూపిస్తుంది.
auth మరియు approver రెండూ ఎందుకు? ఏమీ చేయని mod ఎందుకు?
ఈ కాంట్రాక్ట్లో మూడు మాడిఫైయర్లు ఉన్నాయి: _mod_, auth, మరియు approver.
modifier _mod_(address sender, address recipient, uint256 amount){
_;
}
_mod_ మూడు పారామీటర్లను తీసుకుంటుంది మరియు వాటితో ఏమీ చేయదు. అది ఎందుకు ఉండాలి?
modifier auth() {
require(msg.sender == contract_owner, "Not allowed to interact");
_;
}
modifier approver() {
require(msg.sender == contract_owner, "Not allowed to interact");
_;
}
auth మరియు approver మరింత అర్ధవంతంగా ఉన్నాయి, ఎందుకంటే అవి కాంట్రాక్ట్ను contract_owner పిలిచారని తనిఖీ చేస్తాయి. మింటింగ్ వంటి కొన్ని విశేషాధికార చర్యలు ఆ ఖాతాకు పరిమితం చేయబడాలని మేము ఆశిస్తాము. అయితే, ఖచ్చితంగా అదే పని చేసే రెండు వేర్వేరు ఫంక్షన్లు ఉండటంలో అర్థం ఏమిటి?
మేము స్వయంచాలకంగా ఏమి గుర్తించగలము?
ఈథర్స్కాన్ను చూడటం ద్వారా wARB ఒక స్కామ్ టోకెన్ అని మనం చూడవచ్చు. అయితే, అది కేంద్రీకృత పరిష్కారం. సిద్ధాంతపరంగా, ఈథర్స్కాన్ను పడగొట్టవచ్చు లేదా హ్యాక్ చేయవచ్చు. ఒక టోకెన్ చట్టబద్ధమైనదా కాదా అని స్వతంత్రంగా గుర్తించగలగడం మంచిది.
ఒక ERC-20 టోకెన్ అనుమానాస్పదంగా (ఒక స్కామ్ లేదా చాలా చెడ్డగా వ్రాయబడినది) ఉందని గుర్తించడానికి, అవి విడుదల చేసే ఈవెంట్లను చూడటం ద్వారా మనం ఉపయోగించగల కొన్ని ఉపాయాలు ఉన్నాయి.
అనుమానాస్పద Approval ఈవెంట్లు
Approval ఈవెంట్లు (opens in a new tab) కేవలం ఒక ప్రత్యక్ష అభ్యర్థనతో మాత్రమే జరగాలి (అనుమతి ఫలితంగా జరగగల Transfer ఈవెంట్లకు (opens in a new tab) విరుద్ధంగా). ఈ సమస్యపై మరియు అభ్యర్థనలు ఒక కాంట్రాక్ట్ ద్వారా మధ్యవర్తిత్వం చేయబడటానికి బదులుగా ప్రత్యక్షంగా ఉండవలసిన అవసరంపై వివరణాత్మక వివరణ కోసం సాలిడిటీ డాక్స్ను చూడండి (opens in a new tab).
దీనర్థం బాహ్యంగా యాజమాన్యం గల ఖాతా నుండి ఖర్చును ఆమోదించే Approval ఈవెంట్లు ఆ ఖాతాలో ఉద్భవించిన లావాదేవీల నుండి రావాలి మరియు దీని గమ్యస్థానం ERC-20 కాంట్రాక్ట్. బాహ్యంగా యాజమాన్యం గల ఖాతా నుండి ఏ ఇతర రకమైన ఆమోదం అయినా అనుమానాస్పదమే.
ఇక్కడ viem (opens in a new tab) మరియు TypeScript (opens in a new tab) (టైప్ సేఫ్టీ ఉన్న ఒక జావాస్క్రిప్ట్ వేరియంట్) ఉపయోగించి, ఈ రకమైన ఈవెంట్ను గుర్తించే ప్రోగ్రామ్ (opens in a new tab) ఉంది. దానిని నడపడానికి:
.env.exampleని.envకి కాపీ చేయండి.- Ethereum మెయిన్నెట్ నోడ్కు URLను అందించడానికి
.envను సవరించండి. - అవసరమైన ప్యాకేజీలను ఇన్స్టాల్ చేయడానికి
pnpm installనడపండి. - అనుమానాస్పద ఆమోదాల కోసం చూడటానికి
pnpm susApprovalనడపండి.
ఇక్కడ లైన్-బై-లైన్ వివరణ ఉంది:
import {
Address,
TransactionReceipt,
createPublicClient,
http,
parseAbiItem,
} from "viem"
import { mainnet } from "viem/chains"
viem నుండి టైప్ నిర్వచనాలు, ఫంక్షన్లు, మరియు చైన్ నిర్వచనాన్ని దిగుమతి చేయండి.
import { config } from "dotenv"
config()
URLను పొందడానికి .envను చదవండి.
const client = createPublicClient({
chain: mainnet,
transport: http(process.env.URL),
})
ఒక Viem క్లయింట్ను సృష్టించండి. మనకు కేవలం బ్లాక్చైన్ నుండి చదవాలి, కాబట్టి ఈ క్లయింట్కు ప్రైవేట్ కీ అవసరం లేదు.
const testedAddress = "0xb047c8032b99841713b8e3872f06cf32beb27b82"
const fromBlock = 16859812n
const toBlock = 16873372n
అనుమానాస్పద ERC-20 కాంట్రాక్ట్ చిరునామా, మరియు ఈవెంట్ల కోసం మనం వెతకబోయే బ్లాక్లు. బ్యాండ్విడ్త్ ఖరీదైనది కావడంతో నోడ్ ప్రొవైడర్లు సాధారణంగా ఈవెంట్లను చదివే మన సామర్థ్యాన్ని పరిమితం చేస్తారు. అదృష్టవశాత్తూ wARB పద్దెనిమిది గంటల కాలం పాటు ఉపయోగంలో లేదు, కాబట్టి మనం అన్ని ఈవెంట్ల కోసం చూడవచ్చు (మొత్తం 13 మాత్రమే ఉన్నాయి).
const approvalEvents = await client.getLogs({
address: testedAddress,
fromBlock,
toBlock,
event: parseAbiItem(
"event Approval(address indexed _owner, address indexed _spender, uint256 _value)"
),
})
Viem నుండి ఈవెంట్ సమాచారం అడగడానికి ఇది మార్గం. మనం దీనికి ఫీల్డ్ పేర్లతో సహా ఖచ్చితమైన ఈవెంట్ సంతకాన్ని అందించినప్పుడు, అది మన కోసం ఈవెంట్ను పార్స్ చేస్తుంది.
const isContract = async (addr: Address): boolean =>
await client.getBytecode({ address: addr })
మా అల్గారిథమ్ కేవలం బాహ్యంగా యాజమాన్యం గల ఖాతాలకు మాత్రమే వర్తిస్తుంది. client.getBytecode ద్వారా ఏదైనా బైట్కోడ్ తిరిగి వస్తే, అది ఒక కాంట్రాక్ట్ అని అర్థం మరియు మనం దానిని వదిలివేయాలి.
మీరు ఇంతకుముందు TypeScriptని ఉపయోగించకపోతే, ఫంక్షన్ నిర్వచనం కొంచెం వింతగా కనిపించవచ్చు. మనం కేవలం మొదటి (మరియు ఏకైక) పారామీటర్ను addr అని పిలుస్తామని మాత్రమే చెప్పము, కానీ అది Address రకానికి చెందినదని కూడా చెబుతాము. అదేవిధంగా, : boolean భాగం ఫంక్షన్ యొక్క తిరిగి వచ్చే విలువ ఒక బూలియన్ అని TypeScriptకు చెబుతుంది.
const getEventTxn = async (ev: Event): TransactionReceipt =>
await client.getTransactionReceipt({ hash: ev.transactionHash })
ఈ ఫంక్షన్ ఒక ఈవెంట్ నుండి లావాదేవీ రసీదును పొందుతుంది. లావాదేవీ గమ్యం ఏమిటో తెలుసుకోవడానికి మనకు రసీదు అవసరం.
const suspiciousApprovalEvent = async (ev : Event) : (Event | null) => {
ఇది అత్యంత ముఖ్యమైన ఫంక్షన్, ఒక ఈవెంట్ అనుమానాస్పదమైనదా కాదా అని నిర్ణయించేది. రిటర్న్ రకం, (Event | null), ఈ ఫంక్షన్ ఒక Event లేదా nullను తిరిగి ఇవ్వగలదని TypeScriptకు చెబుతుంది. ఈవెంట్ అనుమానాస్పదంగా లేకపోతే మనం nullను తిరిగి ఇస్తాము.
const owner = ev.args._owner
Viemకు ఫీల్డ్ పేర్లు ఉన్నాయి, కాబట్టి అది మన కోసం ఈవెంట్ను పార్స్ చేసింది. _owner ఖర్చు చేయవలసిన టోకెన్ల యజమాని.
// Approvals by contracts are not suspicious
if (await isContract(owner)) return null
యజమాని ఒక కాంట్రాక్ట్ అయితే, ఈ ఆమోదం అనుమానాస్పదమైనది కాదని ఊహించండి. ఒక కాంట్రాక్ట్ ఆమోదం అనుమానాస్పదమైనదా కాదా అని తనిఖీ చేయడానికి, లావాదేవీ యొక్క పూర్తి అమలును ట్రేస్ చేయాలి, అది ఎప్పుడైనా యజమాని కాంట్రాక్ట్కు చేరిందో లేదో, మరియు ఆ కాంట్రాక్ట్ నేరుగా ERC-20 కాంట్రాక్ట్ను పిలిచిందో లేదో చూడాలి. అది మనం చేయాలనుకునే దానికంటే చాలా ఎక్కువ వనరులను ఖర్చు చేస్తుంది.
const txn = await getEventTxn(ev)
ఆమోదం బాహ్యంగా యాజమాన్యం గల ఖాతా నుండి వస్తే, దానికి కారణమైన లావాదేవీని పొందండి.
// The approval is suspicious if it comes an EOA owner that isn't the transaction's `from`
if (owner.toLowerCase() != txn.from.toLowerCase()) return ev
మనం కేవలం స్ట్రింగ్ సమానత్వం కోసం తనిఖీ చేయలేము ఎందుకంటే చిరునామాలు హెక్సాడెసిమల్, కాబట్టి వాటిలో అక్షరాలు ఉంటాయి. కొన్నిసార్లు, ఉదాహరణకు txn.fromలో, ఆ అక్షరాలు అన్నీ చిన్న అక్షరాలలో ఉంటాయి. ఇతర సందర్భాల్లో, ev.args._owner వంటివి, చిరునామా దోష గుర్తింపు కోసం మిశ్రమ-కేస్లో (opens in a new tab) ఉంటుంది.
కానీ లావాదేవీ యజమాని నుండి కాకపోతే, మరియు ఆ యజమాని బాహ్యంగా యాజమాన్యం గలవాడైతే, అప్పుడు మనకు అనుమానాస్పద లావాదేవీ ఉంది.
// It is also suspicious if the transaction destination isn't the ERC-20 contract we are
// investigating
if (txn.to.toLowerCase() != testedAddress) return ev
అదేవిధంగా, లావాదేవీ యొక్క to చిరునామా, మొదట పిలవబడిన కాంట్రాక్ట్, పరిశోధనలో ఉన్న ERC-20 కాంట్రాక్ట్ కాకపోతే అది అనుమానాస్పదమైనది.
// If there is no reason to be suspicious, return null.
return null
}
ఏ షరతు కూడా నిజం కాకపోతే, Approval ఈవెంట్ అనుమానాస్పదమైనది కాదు.
const testPromises = approvalEvents.map((ev) => suspiciousApprovalEvent(ev))
const testResults = (await Promise.all(testPromises)).filter((x) => x != null)
console.log(testResults)
ఒక async ఫంక్షన్ (opens in a new tab) ఒక Promise ఆబ్జెక్ట్ను తిరిగి ఇస్తుంది. సాధారణ సింటాక్స్తో, await x(), మనం ప్రాసెసింగ్ను కొనసాగించే ముందు ఆ Promise నెరవేరే వరకు వేచి ఉంటాము. ఇది ప్రోగ్రామ్ చేయడానికి మరియు అనుసరించడానికి సులభం, కానీ ఇది అసమర్థమైనది కూడా. ఒక నిర్దిష్ట ఈవెంట్ కోసం Promise నెరవేరే వరకు మనం వేచి ఉన్నప్పుడు, మనం ఇప్పటికే తదుపరి ఈవెంట్పై పని చేయవచ్చు.
ఇక్కడ మనం Promise ఆబ్జెక్ట్ల శ్రేణిని సృష్టించడానికి map (opens in a new tab) ఉపయోగిస్తాము. ఆ తర్వాత ఆ వాగ్దానాలన్నీ పరిష్కరించబడటానికి వేచి ఉండటానికి Promise.all (opens in a new tab) ఉపయోగిస్తాము. ఆ తర్వాత అనుమానాస్పదంగా లేని ఈవెంట్లను తీసివేయడానికి ఆ ఫలితాలను filter (opens in a new tab) చేస్తాము.
అనుమానాస్పద Transfer ఈవెంట్లు
స్కామ్ టోకెన్లను గుర్తించడానికి మరొక సంభావ్య మార్గం వాటికి ఏవైనా అనుమానాస్పద బదిలీలు ఉన్నాయో లేదో చూడటం. ఉదాహరణకు, అంతగా టోకెన్లు లేని ఖాతాల నుండి బదిలీలు. మీరు ఈ పరీక్షను ఎలా అమలు చేయాలో చూడవచ్చు (opens in a new tab), కానీ wARBకి ఈ సమస్య లేదు.
ముగింపు
ERC-20 స్కామ్ల స్వయంచాలక గుర్తింపు తప్పుడు ప్రతికూలతల (opens in a new tab)తో బాధపడుతుంది, ఎందుకంటే ఒక స్కామ్ పూర్తిగా సాధారణ ERC-20 టోకెన్ కాంట్రాక్ట్ను ఉపయోగించవచ్చు, అది కేవలం ఏమీ వాస్తవాన్ని సూచించదు. కాబట్టి మీరు ఎల్లప్పుడూ విశ్వసనీయ మూలం నుండి టోకెన్ చిరునామాను పొందడానికి ప్రయత్నించాలి.
స్వయంచాలక గుర్తింపు DeFi భాగాల వంటి కొన్ని సందర్భాల్లో సహాయపడుతుంది, ఇక్కడ చాలా టోకెన్లు ఉంటాయి మరియు వాటిని స్వయంచాలకంగా నిర్వహించాలి. కానీ ఎప్పటిలాగే కేవియట్ ఎంపటర్ (opens in a new tab), మీ స్వంత పరిశోధన చేయండి, మరియు మీ వినియోగదారులను కూడా అదే విధంగా ప్రోత్సహించండి.
నా మరిన్ని పనుల కోసం ఇక్కడ చూడండి (opens in a new tab).
పేజీ చివరి నవీకరణ: 3 ఏప్రిల్, 2026