7 heurystyk dla projektowania interfejsu Web3

Heurystyki użyteczności to ogólne „praktyczne zasady”, których możesz użyć do pomiaru użyteczności swojej witryny. Przedstawione tutaj 7 heurystyk jest specjalnie dostosowanych do Web3 i powinno się je stosować wraz z 10 ogólnymi zasadami projektowania interakcji (opens in a new tab) Jakoba Nielsena.

Siedem heurystyk użyteczności dla web3

1. Informacja zwrotna następuje po akcji
2. Bezpieczeństwo i zaufanie
3. Najważniejsze informacje są oczywiste
4. Zrozumiała terminologia
5. Akcje są jak najkrótsze
6. Połączenia sieciowe są widoczne i elastyczne
7. Kontrola z poziomu aplikacji, a nie portfela

Definicje i przykłady

1. Informacja zwrotna następuje po akcji

Powinno być oczywiste, kiedy coś się wydarzyło lub dzieje się.

Użytkownicy decydują o swoich następnych krokach na podstawie wyników swoich poprzednich kroków. Dlatego ważne jest, aby byli na bieżąco informowani o stanie systemu. Jest to szczególnie ważne w Web3, ponieważ zatwierdzenie transakcji w łańcuchu bloków może czasami zająć trochę czasu. Jeśli nie ma informacji zwrotnej informującej ich, że mają czekać, użytkownicy nie są pewni, czy cokolwiek się wydarzyło.

Wskazówki:

• Informuj użytkownika za pomocą wiadomości, powiadomień i innych alertów.
• Wyraźnie komunikuj czasy oczekiwania.
• Jeśli akcja ma zająć więcej niż kilka sekund, uspokój użytkownika za pomocą licznika czasu lub animacji, aby poczuł, że coś się dzieje.
• Jeśli proces składa się z wielu kroków, pokaż każdy krok.

Przykład: Pokazanie każdego kroku związanego z transakcją pomaga użytkownikom dowiedzieć się, na jakim etapie procesu się znajdują. Odpowiednie ikony informują użytkownika o stanie jego działań.

2. Bezpieczeństwo i zaufanie są wbudowane

Bezpieczeństwo powinno być traktowane priorytetowo i należy to podkreślać użytkownikowi. Ludzie bardzo dbają o swoje dane. Bezpieczeństwo jest często główną troską użytkowników, więc powinno być brane pod uwagę na wszystkich poziomach projektowania. Zawsze powinieneś starać się zdobyć zaufanie swoich użytkowników, ale sposób, w jaki to robisz, może oznaczać różne rzeczy w różnych aplikacjach. Nie powinno to być coś, o czym myśli się na końcu, ale powinno być świadomie projektowane na każdym etapie. Buduj zaufanie w całym doświadczeniu użytkownika, włączając w to kanały społecznościowe i dokumentację, a także ostateczny interfejs użytkownika. Kwestie takie jak poziom decentralizacji, status multi-sig skarbca i to, czy tożsamość zespołu jest publiczna, wszystko to wpływa na zaufanie użytkowników.

Wskazówki:

• Z dumą wymieniaj swoje audyty
• Uzyskaj wiele audytów
• Reklamuj wszelkie zaprojektowane przez siebie funkcje bezpieczeństwa
• Podkreślaj możliwe zagrożenia, w tym te związane z integracjami bazowymi
• Komunikuj złożoność strategii
• Rozważ kwestie niezwiązane z interfejsem użytkownika, które mogą wpływać na postrzeganie bezpieczeństwa przez użytkowników

Przykład: Umieść swoje audyty w stopce, w widocznym rozmiarze.

3. Najważniejsze informacje są oczywiste

W przypadku złożonych systemów pokazuj tylko najistotniejsze dane. Określ, co jest najważniejsze, i nadaj priorytet wyświetlaniu tych informacji. Zbyt wiele informacji jest przytłaczające, a użytkownicy zazwyczaj opierają się na jednej informacji przy podejmowaniu decyzji. W DeFi prawdopodobnie będzie to APR w aplikacjach do generowania zysków i LTV w aplikacjach pożyczkowych.

Wskazówki:

• Badania użytkowników pozwolą odkryć najważniejszą metrykę
• Kluczowe informacje przedstaw w dużym rozmiarze, a pozostałe szczegóły w małym i dyskretnym.
• Ludzie nie czytają, oni skanują wzrokiem; upewnij się, że Twój projekt można łatwo przeskanować wzrokiem.

Przykład: duże, kolorowe tokeny są łatwe do znalezienia podczas skanowania wzrokiem. Wartość APR jest duża i podświetlona kolorem akcentującym.

4. Zrozumiała terminologia

Terminologia powinna być zrozumiała i odpowiednia. Żargon techniczny może być ogromną przeszkodą, ponieważ wymaga zbudowania zupełnie nowego modelu myślowego. Użytkownicy nie są w stanie odnieść projektu do słów, zwrotów i pojęć, które już znają. Wszystko wydaje się mylące i nieznane, a do tego dochodzi stroma krzywa uczenia się, zanim w ogóle będą mogli spróbować z tego skorzystać. Użytkownik może podejść do DeFi, chcąc zaoszczędzić trochę pieniędzy, a to, co znajduje, to: Mining, farming, staking, emisje, łapówki, skarbce, schowki, veTokeny, vesting, epoki, zdecentralizowane algorytmy, płynność należąca do protokołu... Staraj się używać prostych terminów, które będą zrozumiałe dla jak najszerszej grupy osób. Nie wymyślaj zupełnie nowych terminów tylko na potrzeby swojego projektu.

Wskazówki:

• Używaj prostej i spójnej terminologii
• W miarę możliwości używaj istniejącego języka
• Nie wymyślaj własnych terminów
• Postępuj zgodnie z pojawiającymi się konwencjami
• W miarę możliwości edukuj użytkowników

Przykład: „Twoje nagrody” to szeroko rozumiane, neutralne pojęcie, a nie nowe słowo wymyślone na potrzeby tego projektu. Nagrody są wyrażone w USD, aby pasowały do rzeczywistych modeli myślowych, nawet jeśli same nagrody są w innym tokenie.

5. Akcje są jak najkrótsze

Przyspiesz interakcje użytkownika, grupując pod-akcje. Można to zrobić na poziomie inteligentnego kontraktu, jak również w interfejsie użytkownika. Użytkownik nie powinien musieć przechodzić z jednej części systemu do drugiej – ani całkowicie opuszczać systemu – aby wykonać typową akcję.

Wskazówki:

• Łącz „Zatwierdź” z innymi akcjami, jeśli to możliwe
• Grupuj kroki podpisywania tak blisko siebie, jak to możliwe

Przykład: Połączenie „dodaj płynność” i „stake” jest prostym przykładem akceleratora, który oszczędza czas i gaz użytkownika.

6. Połączenia sieciowe są widoczne i elastyczne

Informuj użytkownika, z którą siecią jest połączony, i zapewnij przejrzyste skróty do zmiany sieci. Jest to szczególnie ważne w aplikacjach wielołańcuchowych. Główne funkcje aplikacji powinny być nadal widoczne po rozłączeniu lub połączeniu z nieobsługiwaną siecią.

Wskazówki:

• Pokaż jak najwięcej z aplikacji, gdy jesteś rozłączony
• Pokaż, z którą siecią użytkownik jest aktualnie połączony
• Nie zmuszaj użytkownika do przechodzenia do portfela w celu zmiany sieci
• Jeśli aplikacja wymaga od użytkownika zmiany sieci, wywołaj akcję z głównego wezwania do działania
• Jeśli aplikacja zawiera rynki lub skarbce dla wielu sieci, jasno określ, który zestaw użytkownik aktualnie przegląda

Przykład: Pokaż użytkownikowi, z którą siecią jest połączony, i pozwól mu ją zmienić na pasku aplikacji.

7. Kontrola z poziomu aplikacji, a nie portfela

Interfejs użytkownika powinien informować użytkownika o wszystkim, co musi wiedzieć, i dawać mu kontrolę nad wszystkim, co musi zrobić. W Web3 istnieją akcje, które podejmujesz w interfejsie użytkownika, i akcje, które podejmujesz w portfelu. Zazwyczaj inicjujesz akcję w interfejsie użytkownika, a następnie potwierdzasz ją w portfelu. Użytkownicy mogą czuć się niekomfortowo, jeśli te dwa wątki nie są starannie zintegrowane.

Wskazówki:

• Komunikuj stan systemu za pomocą informacji zwrotnych w interfejsie użytkownika
• Prowadź rejestr ich historii
• Udostępniaj linki do eksploratorów bloków dla starych transakcji
• Udostępnij skróty do zmiany sieci.

Przykład: Dyskretny kontener pokazuje użytkownikowi, jakie odpowiednie tokeny ma w swoim portfelu, a główne wezwanie do działania zapewnia skrót do zmiany sieci.