Przejdź do głównej treści
Change page

Web2 vs Web3

Web2 odnosi się do wersji internetu, którą większość z nas zna dzisiaj. Internetu zdominowanego przez firmy świadczące usługi w zamian za Twoje dane osobowe. Web3, w kontekście Ethereum, odnosi się do zdecentralizowanych aplikacji (dapp), które działają na blockchainie. Są to aplikacje, które pozwalają każdemu na uczestnictwo bez monetyzacji jego danych osobowych.

Szukasz materiałów bardziej przyjaznych dla początkujących? Zobacz nasze wprowadzenie do Web3.

Korzyści z Web3

Wielu programistów Web3 zdecydowało się na tworzenie dappów ze względu na nieodłączną decentralizację Ethereum:

  • Każdy, kto jest w sieci, ma uprawnienia do korzystania z usługi – innymi słowy, pozwolenie nie jest wymagane.
  • Nikt nie może Cię zablokować ani odmówić Ci dostępu do usługi.
  • Płatności są wbudowane za pośrednictwem natywnego tokena, etheru (ETH).
  • Ethereum jest kompletne w sensie Turinga, co oznacza, że możesz zaprogramować w nim praktycznie wszystko.

Praktyczne porównania

Web2Web3
Twitter może ocenzurować dowolne konto lub tweetaTweety w Web3 byłyby niemożliwe do ocenzurowania, ponieważ kontrola jest zdecentralizowana
Usługa płatnicza może zdecydować o niedopuszczeniu płatności za określone rodzaje pracyAplikacje płatnicze Web3 nie wymagają danych osobowych i nie mogą blokować płatności
Serwery aplikacji dla tzw. gig economy (ekonomii fuch) mogą ulec awarii i wpłynąć na dochody pracownikówSerwery Web3 nie mogą ulec awarii – jako swój backend wykorzystują Ethereum, zdecentralizowaną sieć tysięcy komputerów

Nie oznacza to, że wszystkie usługi muszą zostać przekształcone w dappy. Te przykłady ilustrują główne różnice między usługami Web2 i Web3.

Ograniczenia Web3

Web3 ma obecnie pewne ograniczenia:

  • Skalowalność – transakcje w Web3 są wolniejsze, ponieważ są zdecentralizowane. Zmiany stanu, takie jak płatność, muszą zostać przetworzone przez węzeł i rozpropagowane w całej sieci.
  • UX (doświadczenie użytkownika) – interakcja z aplikacjami Web3 może wymagać dodatkowych kroków, oprogramowania i edukacji. Może to stanowić przeszkodę w adopcji.
  • Dostępność – brak integracji w nowoczesnych przeglądarkach internetowych sprawia, że Web3 jest mniej dostępne dla większości użytkowników.
  • Koszty – większość odnoszących sukcesy dappów umieszcza na blockchainie bardzo małe fragmenty swojego kodu, ponieważ jest to drogie.

Centralizacja vs decentralizacja

W poniższej tabeli przedstawiamy w ogólnym zarysie niektóre zalety i wady scentralizowanych i zdecentralizowanych sieci cyfrowych.

Systemy scentralizowaneSystemy zdecentralizowane
Mała średnica sieci (wszyscy uczestnicy są połączeni z centralnym organem); informacje rozchodzą się szybko, ponieważ propagacją zajmuje się centralny organ dysponujący dużymi zasobami obliczeniowymi.Najbardziej oddaleni uczestnicy w sieci mogą być potencjalnie oddzieleni od siebie wieloma krawędziami. Informacje nadawane z jednej strony sieci mogą potrzebować dużo czasu, aby dotrzeć na drugą stronę.
Zazwyczaj wyższa wydajność (wyższa przepustowość, mniejsze całkowite zużycie zasobów obliczeniowych) i łatwiejsza implementacja.Zazwyczaj niższa wydajność (niższa przepustowość, większe całkowite zużycie zasobów obliczeniowych) i bardziej złożona implementacja.
W przypadku sprzecznych danych rozwiązanie jest jasne i proste: ostatecznym źródłem prawdy jest centralny organ.Do rozwiązywania sporów potrzebny jest protokół (często złożony), jeśli węzły równorzędne wysuwają sprzeczne twierdzenia dotyczące stanu danych, co do których uczestnicy mają być zsynchronizowani.
Pojedynczy punkt awarii: złośliwi aktorzy mogą być w stanie wyłączyć sieć, atakując centralny organ.Brak pojedynczego punktu awarii: sieć może nadal funkcjonować, nawet jeśli duża część uczestników zostanie zaatakowana lub wyłączona.
Koordynacja między uczestnikami sieci jest znacznie łatwiejsza i zajmuje się nią centralny organ. Centralny organ może zmusić uczestników sieci do przyjęcia ulepszeń, aktualizacji protokołu itp. przy bardzo małym oporze.Koordynacja jest często trudna, ponieważ żaden pojedynczy podmiot nie ma ostatecznego głosu w decyzjach na poziomie sieci, aktualizacjach protokołu itp. W najgorszym przypadku sieć jest podatna na podziały, gdy pojawiają się nieporozumienia dotyczące zmian w protokole.
Centralny organ może cenzurować dane, potencjalnie odcinając części sieci od interakcji z resztą sieci.Cenzura jest znacznie trudniejsza, ponieważ informacje mają wiele dróg propagacji w sieci.
Uczestnictwo w sieci jest kontrolowane przez centralny organ.Każdy może uczestniczyć w sieci; nie ma żadnych „strażników” (gatekeepers). W idealnym przypadku koszt uczestnictwa jest bardzo niski.

Należy pamiętać, że są to ogólne wzorce, które mogą nie sprawdzać się w każdej sieci. Ponadto w rzeczywistości stopień centralizacji/decentralizacji sieci leży na pewnym spektrum; żadna sieć nie jest całkowicie scentralizowana ani całkowicie zdecentralizowana.

Dalsza lektura

Ostatnia aktualizacja strony: 23 lutego 2026